Van een slecht camerajaar

Technologie blijft in een razend tempo veranderen en vernieuwen. Dat gaat vanzelf omdat ingenieurs van nature nu eenmaal graag boldly go where no man has gone before.  En daarom blijven sleutelen aan auto’s, televisieschermen, telefoons, computers, camera’s en alles waarvan de technologiegrens op een of andere manier kan worden verlegd. Niet zozeer omdat het nodig is, wel omdat het kan.

Voor die ijver worden ze beloond door de altijd met ‘nieuw’ en ‘anders’ te paaien kooplustige consument. Die zegt niet nee tegen zuinigere auto’s, helderdere televisieschermen, geavanceerdere telefoons, snellere computers, scherpere camera’s, ... Waardoor het razend tempo nog wordt opgedreven want hetgene waarmee de ene de consument weet te verleiden, dat wil de andere ook. En liefst met net dat beetje meer. En zo blijft dat maar doorgaan. Tot in het oneindige. Nieuw betekent echter niet altijd beter. Ofwel omdat de ingenieurs zijn gaan uitfreaken en de grenzen zo hebben verlegd dat geen mens er nog mee over wil. Ofwel omdat de wens van de consument de ingenieurs een grens heeft doen oversteken die ze liever niet hadden overgestoken. Dat laatste lijkt nu het geval met de recentste compacte camera’s.

Er zou teveel rekening zijn gehouden met de consument die zichzelf wijsmaakt dat het allemaal een kwestie is van om ter meeste pixels hebben. Wat de consument wil, krijgt de consument. En dus zijn er nu toestelletjes op de markt met 8 megapixel die daar verder eigenlijk nog niet klaar voor waren. Toch niet tegen de prijs waar ze voor worden aangeboden. Het is dan ook een beetje zoals met wijn. Je hebt goeie en minder goeie jaren. Voor compacte camera’s lijkt 2008 een minder goed jaar te worden. Je kan er dan ook beter één van 2007 zoeken. Wedden dat als je er een vindt je die ook minder betaalt dan voor die van 2008.