De illusie van precisie

Het is een wat ouderwets deftige redenering van Shell om geen gemiddelden en procenten te willen plakken op de effecten van haar geavanceerde V-Power-benzine en -diesel. “Er spelen te veel factoren mee om daarover individuele uitspraken te doen,” klinkt het zeer genuanceerd. Dat is zeer ongewoon in tijden waar producenten de weldaden van hun producten zo precies en absoluut formuleren dat ze niet anders kunnen dan waar lijken.

de slimme shopper daarentegen kijkt gewoon naar de geafficheerde prijzen

De beauty-industrie gaan het verst in die illusie van precisie en hanteert percentages alsof het verkiezingsresultaten zijn terwijl het vaak – blijkt dan uit de voetnoten - maar om 15 vrouwen gaat die amper een paar weken het product hebben uitgeprobeerd en dan subtiel aangemaand worden het goed te vinden. Ook de voedingsindustrie kijkt niet op een cijfer meer of minder om aan te tonen hoe gezond hun papjes en potjes wel zijn terwijl het vaak om niet meer dan een geïsoleerd cijfertje, annex voordeeltje. Ze voegen er veelal wel aan toe dat het enkel werkt ‘in het kader van een gezonde levensstijl’ maar dan in zulke kleine lettertjes dat enkel arendsogen ze kunnen ontcijferen.

En nu pakt dus ook Total in de brandstofbranche uit met de illusie van precisie en goochelt daarbij ineens ‘all the way’ met cijfers om van de duurste de goedkoopste te kunnen worden. Dat ze zelfs hun gratis pechverhelping - in detail uitgerekend - mee in de besparing op de kostprijs van hun brandstof opnemen, is daarbij du jamais vu. Het scheelt niet veel of ze hadden beweerd dat de ‘onbetaalbare glimlach’ van hun pomppersoneel hun benzine en diesel eigenlijk gratis maakt. De doorsnee consument zou wel eens eerder voor de illusie van de precisie van Total kunnen vallen dan voor de eerlijke, maar ijle claim van Shell.

De slimme shopper daarentegen kijkt gewoon naar de geafficheerde prijzen en maakt zijn rekening zonder allerlei veronderstellingen. En rijdt wat minder met de auto. Daar bespaart hij nog het meest mee.