Vraag je geld terug!

Als 10 procent van de consumenten die op ‘100 % gratis’-acties ingaan hun geld terugvragen, is dat al veel. Soms is het iets meer, maar meestal veel minder. Dat betekent dat minstens 90 procent zich laat verleiden door het woordje ‘gratis’ maar uiteindelijk gewoon de volle pot betaalt.

Dat is dom want zo’n terugbetaalsactie is eenvoudig: formulier invullen, enveloppe in, frankeren, versturen en klaar. Het is echter vooral betrouwbaar: doe je het zoals het hoort, dan wordt je geld echt wel – even geduld hebben – teruggestort. Op voorwaarde natuurlijk dat De Post of het bedrijf dat de actie afhandelt je formele vraag tot terugbetaling niet kwijtspeelt. Dat gebeurt gelukkig zelden. En als er al eens iets echt misgaat, ligt het vooral aan de bedrijven die acties ingewikkelder maken dan nodig en extra voorwaarden opleggen - uitgeknipte barcodes eisen, dekseltjes verzamelen met de juiste data, ingekorte looptijden, ... – zodat je als consument sneller een fout maakt en je naar je geld plus de postzegel die je er in hebt geïnvesteerd kan fluiten.

Op dat soort acties – en op acties van bedrijven die te gierig zijn om je postzegel terug te betalen - ga je beter niet op in want ze getuigen van weinig respect voor de klant die de moeite wil doen een van hun producten uit te proberen. Want laten we dat niet vergeten: ‘100% gratis’-acties lopen voornamelijk voor nieuwe producten met veel virtuele – door marketeers geconstrueerde – waarde waar stevig voor wordt doorgerekend. Ben je dus niet van plan je geld terug te vragen, koop ze dan gewoonweg niet want veel ga je er in sé niet aan hebben.

Ter illustratie: van de 53 producten die ik het voorbije jaar heb gekocht, bevielen mij er maar een vijftal. De 48 andere bleken absolute miskopen die ik nooit nog heb teruggekocht. Gelukkig heb ik wel mijn geld teruggevraagd. En – veelal - teruggekregen.